زندگینامه

شهید احمد ظریفیان یگانه فرزند غلامحسین در سال 1336 در آبادان چشم به جهان گشود. او در تاریخ 9/8/59 در بین جاده آبادان به ماهشهر مفقود شد که بعدا از طریق نامه یکی از اسرا مشخص شد که ایشان تا تاریخ 25/9/59 اسیر بوده است و تاکنون از وی خبری نشده است. ایشان در 9/8/1336 در خانواده ای مذهبی و نسبتا متوسط در شهر آبادان به دنیا آمد و رشد روحانی و جسمانی خود را در دامن مادری مومنه و عفیفه آغاز نمود. او سومین فرزند از خانواده 9 نفره خودشان بود و طی خوابی که مادر ایشان در زمان حمل او دیده بود نامش را احمد نهادند و او از همان کودکی ویژگی های خاص داشت که به علت همراه بودن این خصوصیات با شیطنت های پسرانه تا سن سیزده سالگی نمود ظاهری نداشت. از سن سیزده سالگی این ویژگی ها شروع به بروز نمود و از همین سن بود که ایشان محل رشد و شکل گیری شخصیت اجتماعی و فردی خود را در مسجد محل یافت و با شرکت در مجالس قرآنی و حدیث و به دنبال آن مطالعه کتب مذهبی سیاسی، این امر تحقق پذیرفت. از همان ابتدا روحیه قوی معنوی ایشان بیش از هر چیز برای اطرافیان چشمگیر بود. به طوری که مادر مرحومه شان نقل می نمودند؛ ایشان از سن چهارده سالگی مدتها بدون اطلاع خانواده نیمه شبها به عبادت و نماز شب می پرداخته و تصادفا یک شب که در محل سکونت آنها به علت ورود دزد به یکی از منازل، پدر و مادر ایشان با سر و صدای همسایگان بیدار شده و به حیاط منزل می روند، او را در حال انجام نماز شب می بینند. به دنبال این عبادات و مطالعات دقیق و هدف دار خداوند منان او را از توفیقات بسیاری بهره مند می سازد و افق فلاح و رستگاری را به او می نمایاند و سرانجام در سن 17 سالگی در حالی که در سال پنجم دبیرستان و در رشته ادبیات تحصیل می نمود، هجرت خود را آغاز کرده و جهت تحصیل علوم اسلامی و بهره مند شدن از سرچشمه زلال معرفت الهی به شهر مقدس قم عزیمت می کند و در مدرسه علمیه تحصیل خود را آغاز می نماید. ایشان همواره در طول تحصیل در حوزه مقدسه قم، بعد سیاسی مذهبی خود را تقویت نموده و با تصال به منابع مذهبی انقلابی اصیل که سر سلسله آن حضرت امام خمینی (ره) بودند، حرکت سیاسی خود را تا پیروزی انقلاب مقدس اسلامی و پس از آن تا شروع جنگ تحمیلی ادامه داده و از جمله طلاب با بینش و آگاهی و فعال سیاسی بودند که جهت به ثمر رسیدن انقلاب و تداوم آن، از هیچگونه ایثاری فروگذار نبودند. ایشان همراه کسب علم و معرفت الهی از هیچ گونه فعالیت سیاسی فروگذار نبود و در پخش اعلامیه و شرکت در مجامع سیاسی، چه به صورت علنی یا مخفی و ایراد سخنرانی در هنگام رفتن به تبلیغ فعال بودند و از جمله طلابی بودند که به لحاظ بسیار بالای معنوی و توجه به خودسازی و تعبد و تقید نسبت به احکام الهی، زندگی و افکار سیاسی ایشان از قداست خاصی برخوردار بود. این ابعاد و خصوصا توجه و پیروی ایشان از اصل مهم و مبنایی ولایت مطلقه فقیه که مصداق آن حضرت امام (ره)در همان زمان ایشان بود. نتیجه اش این بود که جریانهای انحرافی طول نهضت و پس از آن "پیروزی نهضت" هرگز او را در خود حل نمی نمود و در تمام مراحل با الهام از رهنمودهای امام (ره) و تیزبینی و محک زدن آن جریان ها یا جریانهای صدر اسلام و قرآن در مسیر صحیح ولایت فقیه و دور از انحراف خط انقلاب اسلامی حرکت خود را ادامه می داد. با شروع غائله کردستان ایشان تقریبا قرار خود را از دست داده بود و دائم ابراز نگرانی می کردند که با وجود دولت موقت و حضور لیبرال ها در این دولت و رفت امد آنها به کردستان، خطر بزرگی در پیش روی انقلاب است که باید به فکر بود. به همین لحاظ ایشان قبل از شروع هر گونه جنگ مرزی اقدام به آموزش نظامی می نمود و در تابستان سال 59، سه ماه خرداد، تیر و مرداد را همراه عده ای از روحانیون قم در پادگان منظریه قم، توسط بسیج مستضعفین، مشغول یادگیری تاکتیکهای نظامی شدند و معتقد بودند در کشوری که روحانیت آن انقلابی با این عظمت کرده، طلاب باید از هر نظر، چه معلومات دینی و اجتماعی و چه سیاسی و چه نظامی جهت حفظ کیان اسلام آماده باشد. با شروع جنگ تحمیلی اولین بار در مهر ماه به جبهه رفتند و پس از یک هفته به قم برگشتند و تا مرحله دوم عزیمت به جبهه که در مورخه 8/8/59 بود به انجام کارهای ناتمام مثل تکمیل مطالعات کل آثار شهید مطهری و انجام کارهای بسیج و تحویل کارت بسیج و امور دیگر مثل جدا کردن کتب امانی افراد از کتابخانه شخصی خودشان و بسته بندی جهت تحویل به صاحبانشان و امور شخصی دیگر پرداختند. بالاخره در بعد از ظهر دوشنبه 8/8/59 عازم جبهه های حق علیه باطل شدند تا با پیوستن به بسیجیان سلحشور آبادان "زادگاه خودشان" به نبرد با دشمن بپردازد و لیکن این آرزو محقق نگشت و (طبق اظهارات اسرا آزاد شده) در ظهرگاه 10/8/59 در 5 کیلومتری جاده آبادان- ماهشهر در حالی که جاده در محصره بعثیان کافر بود به اسارت درآمده و مدت 45 روز در پادگان جیش الشعبی تنوعه بصره اسر بوده که به علت فعالیتهای مذهبی- سیاسی مثل سخنرانی برای اسرا، برپایی نماز جماعت، تشکیل کلاس عقیدتی و آموزش احکام نماز، بازگویی قصص قرآن و دفاع از حریم ولایت – و از همان شب اول بنا به شیوه زندگی شان، برپایی نماز شب، مورد خشم دشمن قرار می گیرد و او را به اردوگاه موصل منتقل می کنند و پس از فغالیتهایی هم در آنجا که مدت آن معلوم نیست، ایشان را به زندان بغداد منتقل می کنند که از آن پس که مدت 18 سال می گذرد، هیچکس از او خبری ندارد.

خاطرات

از زبا خوابش را کم می بینم اما همان مقدار هم، بارها در خواب گفته است: من زنده ام با امام زمان (عج) خواهم آمد nasltofan.blog.ir

کُتُب ، فیلم و مستندات

طوبی حجازی» بازنشسته آموزش و پرورش و عضو شورای اسلامی شهر قم است. وی در سال 57 با شهید احمد ظریفیان ازدواج می کند که حاصل این ازدواج یک فرزند است. حجازی پس از شهادت احمد با مشکلات زیادی مواجه بوده است؛ اما علت پایداری نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران را حضور افرادی مانند احمد، شهدای دفاع مقدس و شهدای مدافع حرم می‌داند. نقش زنان را در طول تاریخ مهم برمی‌شمرَد و اولویت زنان در هر جامعه‌ای را خانواده و تربیت فرزندان معرفی می‌کند. در ادامه گفت‌و‌گو با طوبی حجازی را می‌خوانید: از نحوه آشنایی خود با احمد بگویید؟ در سال 57 احمد در حوزه علمیه قم طلبه بود و با آشنایی که با خانواده من داشت که آن موقع در اهواز ساکن بودیم، به خواستگاری من آمد. با علاقه‌ای که برای زندگی در یک شهر مذهبی و ازدواج با یک طلبه داشتم و بعد از برگزاری یک جلسه صحبت با احمد تصمیم به ازدواج گرفتیم. تقریبا دو سال و نیم با احمد زندگی کردم که طی این سال‌ها به دلیل پیروزی انقلاب، مبارزه با ضد انقلاب کمتر فرصت این پیش آمد که با احمد باشم. پیش از انقلاب شما و احمد چه می‌کردید؟ در دوران نوجوانی با رساله حضرت امام آشنا شدم و این مساله توانست تاثیرات فراوانی برای من و امثال من داشته باشد. این رساله و اعلامیه‌های امام ما را از نظر دینی و سیاسی به یک بلوغ می‌رساند. شرکت در راهپیمایی و برگزاری کلاس قرآن برای دختران نوجوان یکی از کارهایی بود که در اهواز انجام می دادم. احمد نیز در قم در این تظاهرات شرکت می کرد. پس ار انقلاب نیز به عضویت شاخه روحانیت حزب جمهوری درآمد و با حضور در مناطق محروم به تبلیغ می‌پرداختند. یکی دیگر از کارهای دیگر وی حضور در مناطقی مانند سیاهکل بود که کمونیست‌ها ضد انقلاب فعالیت می‌کردند. پس از فرمان حضرت امام (ره) مبنی بر تشکیل بسیج مستضعفین، وی به عضویت در بسیج درآمد. قبل از آغاز جنگ شهید ظریفیان فعالیت نظامی هم داشت؟ با عضویت در بسیج برای گذراندن آموزش نظامی به پادگان منظریه قم رفت و پس از آن برای مبارزه با کومله‌ها به کردستان سفر کرد. با آغاز جنگ تحمیلی احمد چه کرد؟ با شروع جنگ احمد به صورت نامنظم و چند روز یکبار به جبهه می‌رفت؛ یعنی حضور وی و سایر طلبه‌هایی که با احمد به جبهه می‌رفتند، سازماندهی خاصی نداشت. نحوه اسارت احمد را می‌دانید؟ زمانی که احمد و بسیجیانی که می‌خواستند وارد شهر آبادان شوند، به دلیل تصرف جاده آبادان- ماهشهر توسط دشمن بعثی، شهید ظریفیان اسیر شده و به پادگان جیش الشعبی بصره منتقل می‌شوند. در این پادگان افراد را دسته بندی می‌کنند و دیگر مشخص نشد که احمد را به کدام پادگان در بغداد فرستاده و وی کجا به شهادت می‌رسند. یعنی الان شهادت احمد قطعی است؟ بله. شهادت احمد برای همه ما مسجل شده است. زیرا بعد از حضور آمریکایی ها در عراق و باز کردن زندان های این کشور، دیگر هیچ اسیری از ایران در عراق حضور نداشت. اما اینکه کجا احمد به شهادت رسیده است، مشخص نیست. هنوز ما چشم به راه هستیم تا اثری از وی به دست ما برسد. از روحیات و اخلاق شهید ظریفیان بگویید؟ شهید فرد بسیار انقلابی و با روحیه تهجد همراه با عرفان و اخلاق بود. با اینکه مدت زمان زیادی به عنوان طلبه در حوزه حضور نداشتند، اما به دلیل مطالعات گسترده مذهبی که داشتند، توانستند طی 10 سالی که در این عرصه قدم گذاشته بودند به موفقیت‌های دست پیدا کنند. یعنی هم در معنویت و هم در اخلاق و هم در مسایل اعتقادی توانسته بودند قدم‌های خوبی بردارند. فرزند شهید الان در چه عرصه‌هایی فعالیت می‌کنند؟ زمان شهادت احمد، پسرم حدودا 10 ماهه بود. پس از شهادت نیز به دلیل اینکه شاغل بودم، مجبور شدم به خانه پدری اسباب کشی کنم و در آنجا ساکن شوم. چند سالی است که پسرم ازداوج کرده و دارای 3 فرزند است. سطح 3 حوزه علمیه را پشت سر گذاشته و هم اکنون دکتری مدیریت رسانه دارند و در دفتر پژوهش های اسلامی صدا و سیما در قم مشغول به فعالیت هستند. سعی کردم در زندگی پسرم را با مشکلات و واقعیت‌های زندگی آشنا کنم. از زندگی بعد از شهادت احمد بگویید: زندگی بدون احمد برای من بسیار سخت بود. زندگی کردن برای یک زن تنها به همراه یک فرزند مشکلات خاص خود را دارد. بیان بسیاری از مسائل و موضوعات برای افرادی که چنین تجربه ای ندارند، چندان آسان نیست. اینکه انسان همراه و همسر خود را در جوانی از دست بدهد، یک مشکل است. مشکل دیگر که برای من خیلی جدی بود، مساله اخلاق، اعتقاد و انسانیت احمد بوده است. علاوه بر این دو بُعد، با اینکه زندگی کوتاهی کنار احمد داشتم، برای من مساله عاطفی حضور نداشتن احمد بسیار عذاب آور بود. با اینکه من تحصیلکرده دانشگاه و احمد طلب بود، اما اختلاف زیادی با یکدیگر نداشتیم.یعنی از دست دادن چنین همراه و همسری برای بنده صدمات زیادی به همراه داشت. البته احمد بعد از شهادت نیز در بسیاری از نقاط زندگی همراه من بوده است و همراهی معنوی وی را همیشه در کنار خود احساس کرده ام. این مساله ای است که همسران بسیاری از شهدا به آن اذعان دارند. پس از مفقود شدن احمد همیشه به رادیو عراق گوش می دادم تا شاید خبری از احمد بشنوم. زندگی بعد از شهادت احمد برای شما سخت‌تر بود یا فرزندتان؟ قطعا برای پسرم این موضوع سخت تر بود. من روز اول زندگی با احمد می دانستم که ممکن است وی به شهادت برسد و خود را تا حدودی برای این موضوع آماده کرده بودم. اما این سرنوشت که برای تمامی فرزندان شهدا به وجود آمده است، تقریبا دست آنها نبوده و خود نقشی در آن نداشته اند. محروم شدن فرزندان شهدا از داشتن پدر، آنهم پدری مانند احمد بسیار سخت است. در دوران کودکی پسرم برای وی همیشه کتاب داستان‌های مذهبی می خواندم. اینکه بتوانم راهی که همسرم رفته است را به فرزندم منتقل کنم، یکی از دغدغه‌های همیشگی بنده بوده است. خود را در موقعیتی قرار می‌دادم که اگر احمد زنده بود، هم اکنون چه می‌کردیم. در آن شرایط همان کار را با فرزند خود انجام می‌دادم. شهید وصیتنامه داشته‌اند؟ بله. در وصیت نامه شهید یکی از دعاهایی که مطرح کردند این است که خداوند بنده و شهید را دایم الذکر و دائم الخادم به جامعه قرار دهند. بعد از شهادت احمد نیز تمام تلاش خود را کردم تا به جامعه خدمت کنم و حلقه اتصال خود به خداوند را قوی تر کنم. این دو موضوع در زندگی انسان بسیار نقش مهم و تعیین کننده‌ای دارد. انسان اگر از این دو مساله غفلت کند نمی‌تواند در مسیر شهدا، امام شهدا و در حال حاضر ولایت امام حاضر حضرت حجت (عج) باشد. برای همسران شهدای مدافع حرم توصیه‌ای دارید؟ در برابر تمام همسران شهدای مدافع حرم احساس خضوع و خشوع می کنم. من تمام افعال خود را به صورت حال به کار می برم. سختی ها و مشکلاتی که من تحمل کرده ام، جند برابر آن را باید همسران شهدای مدافع حرم تحمل کنند. همسران این شهدا باید واقعیت را به فرزندان خود بگویند و آنها را با واقعیت امروز جامعه آشنا کنند. باید در همه امور رضایت خداوند متعال را در نظر بگیرند و این مشکلات روند حرکتی آنها با مشکل مواجه نکند. در جامعه امروز برخی به دلیل دنیازدگی دچار تحلیل اشتباه شده‌اند؛ اما مدافعان حرم یاری امام زمان (عج) را انتخاب کرده‌اند. نقش زنان در طول 40 سالی که از انقلاب می‌گذرد را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ زنان در طول تاریخ هرگاه در جایگاه حقیقی خود بوده اند، توانسته اند تاثیر گذار باشند. اولویت و وظیفه هر زنی در هر جامعه ای اول خانواده و سپس تربیت فرزندان است. با نگاهی که حضرت امام (ره) به زن داشته‌اند، تاحدود زیادی نگاه غلط به زن که در دوره طاغوت ایجاد شده بود، از بین رفته است. نقش زنان در دوره دفاع مقدس چگونه بوده است و الان چگونه است؟ در دوره جنگ تحمیلی زنان هم خود وارد عرصه نبرد می شدند، هم همسران و فرزندان خود را برای نبرد علیه باطل آماده می کردند. کمک های پشت جبهه نیز یکی دیگر از عرصه های حضور زنان در دفاع مقدس است. در آن دوره در اهواز یک بانک را به بیمارستان موقت تبدیل کرده بودند که زنان مانند کوه به پرستاری از مجروحین می پرداختند. در حال حاضر هم شاهد آن هستیم که در بسیاری از امور سکان دار اجرای معنویات در جامعه زنان هستند. البته امروز زنان جامعه ما باید مراقب باشند تا خود را در معرض نگاه‌های ابزاری و نازلی که به زن وجود دارد، قرار ندهند. مصاحبه‌ای در برنامه نیمه پنهان ماه با عنوان؛ مصاحبه با همسر شهید احمد ظریفیان یگانه انجام شده است. همچنین پویانمایی با عنوان شهید احمد ظریفیان یگانه در شبکه افق در برنامه یک تکه از ماه منتشر شده است.

وصیت نامه

آرزوی من در این دنیا این است که خداوند من و شما را دائم الذکر و دائم الخادم قرار دهد و توفیق خواندن نمازهای مقبول عطا کند که حضور قلب در آن باشد و نورلقاءالله و دیگر آنکه محمدحسین عزیزم هم چون آقای راستی نستوه ، درس بخواند و تقوا بورزد تا از یاران حضرت ولی عصر ، ارواحناه فداه ، باشد.

اهداف و سلوک

دائم الذکر و دائم الخادم فی سبیل الله