زندگینامه

شهید حسین تفتیان در سال 1342، در شهر تهران و در خانواده‌ای مذهبی دیده به جهان گشود. وی در زمان انقلاب در سنگر مسجد خدمت می‌کرد. در سال 1359، در حالی‌که مشغول تحصیل بود، پدرش را از دست داد و برای تأمین معاش خانواده مجبور به ترک تحصیل شد و سپس در سال 1361 به خدمت سربازی در ژاندارمری رفت و به کردستان فرستاده شد که سرانجام پس از 10 ماه مبارزه با مزدوران کرد در کردستان، در 25 آبان‌ماه 1362 به درجة رفیع شهادت رسید.

خاطرات

توجه به مادر، حتی بعد از شهادت اوایل خیلی براش گریه میکردم و بی تابی میکردم. همون اوایل شهادتش بود که یک شب خوابش رو دیدم اومده جلوی حجله اش که زدیم جلوی در وایستاده. گفتم مامان مگه تو شهید نشدی؟ دیدم خیلی ناراحت بود.یقه لباسش رو گرفت و تمام دکمه ها و یقه اش رو پاره کرد.گفت مامان ببین باهام چکار میکنی. سینه اش رو نشون داد گفت ببین مامان سینه ام چقدر خراش برداشته. تمام پاهام درد میکنه. ببین مامان باهام چکار میکنی. هر وقت گریه میکردم یکجوری میومد به خواب یکی از همسایه ها و بهم میگفتن تو خواب دیدیم ناراحته ازتون الان هم وقتی میرم سر خاکش هر کاری میکنم گریه ام نمیگیره و انگار چشم هام خشک میشه. راوی مادر شهید

کُتُب ، فیلم و مستندات

در دست نمی‌باشد

وصیت نامه

در دست نمی‌باشد

اهداف و سلوک

در دست نمی‌باشد