زندگینامه

شهید محمد فهیم دشتی (زاده زمستان ۱۳۵۱ در ولایت پنجشیر – درگذشته ۱۴ شهریور ۱۴۰۰ در ولایت پنجشیر) فعال سیاسی، نویسنده، روزنامه‌نگار افغانستانی، از مدافعان آزادی بیان، سخنگوی جبهه مقاومت ملی افغانستان، از فرماندهان جبهه پنجشیر و هم‌رزم احمد شاه مسعود در مبارزه با طالبان بود.دشتی مدیریت هفته‌نامه کابل را بر عهده داشت و خواهرزادهٔ عبدالله عبدالله است. او در زمان ترور احمد شاه مسعود در سال ۲۰۰۱ مجروح شد ولی زنده ماند. محمد فهیم دشتی در جریان مقاومت پنجشیر در شهریور ۱۴۰۰ توسط بمباران پهباد های منتسب به پهباد های پاکستانی شهید شد

خاطرات

راوی ژیلا بنی‌یعقوب روزنامه‌نگار : با سیاره دشتی، همسر محمد فهیم‌دشتی، روزنامه‌نگار سرشناس افغانستان و سخنگوی جبهه مقاومت که در پنجشیر جان باخت، نخستین بار در پنجشیر روبه‌رو شدم. همان روزی که سؤالات دقیقی درباره فعالیت‌های من به‌عنوان یک روزنامه‌نگار پرسید، فهمیدم زنی نکته‌سنج، کنجکاو و جست‌وجوگر است. همچنین با سؤالاتش درباره وضعیت زنان ایران و فعالیت‌های کنشگران حقوق زنان در ایران متوجه شدم با زنی عمیق، دقیق و هوشمند روبه‌رو هستم. آن موقع در یک مرکز نگهداری از کودکان بی‌سرپرست در کابل فعالیت می‌کرد و پر از شور‌و‌شوق نسبت به کودکان افغانستان و آینده‌شان بود. آن روز درباره خیلی چیزها حرف زدیم، فهیم‌دشتی هم بود. پرسیدم: «اغلب ازدواج‌ها در افغانستان به‌ گونه‌ای سنتی و بر‌اساس معرفی اتفاق می‌افتد، شما چطور؟» فهیم فوری گفت: «نه! من خودم سیاره را انتخاب کردم و از قبل همدیگر را می‌شناختیم». سیاره آن روز در پنجشیر با مهر زیاد درباره فهیم حرف می‌زد، همچنان که هنوز با مهر زیاد درباره‌اش می‌نویسد و خاطره می‌گوید. فهیم نیز هر بار که درباره سیاره برایم حرف می‌زد، با عشق زیاد از او یاد می‌کرد، همچنان که با مهری توصیف‌ناشدنی درباره دخترش مروه و پسرانش ادریس و یوسف. سیاره در یک روز هم همسرش فهیم را از دست داده و هم برادرش ژنرال ودود را. بارها می‌گوید بعد از حادثه با خود گفته است: «ای ‌کاش یکی از این دو برایم می‌ماندند».

وصیت نامه

.............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................

اهداف و سلوک

.............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................