
شهید سیّد مجتبی علمدار
۱۴۰۱-۱۰-۱۷
شهید عبّاس آبیاری
۱۴۰۱-۱۰-۱۷شهید علی اکبر شیرعلی
شهید علی اکبر شیرعلی
محل تولّد : ..............
محل شهادت : …...
تاریخ تولّد : ..............
تاریخ شهادت : .................
نوع شهادت : .................
محل دفن : .................
تعداد فرزند : .................
زندگینامه
شهید علیاکبر شیرعلی از شهدای مدافع حرم استان خوزستان است که ۵ اردیبهشت ۶۳ همزمان با سالروز تولد حضرت علیاکبر(ع) در شهر آغاجاری متولد شد و ۱۷ آذر سال ۹۴ همراه چندتن دیگر از مدافعان حرم در حلب به شهادت رسید.*شهید علی اکبر شیرعلی فرزند محمد از شهدای مدافع حرم استان خوزستان است که به عنوان سومین فرزند در روز تولد حضرت علی اکبر(ع) در شهر آغاجاری دیده به جهان گشود. این جوان شهید در دوران کودکی دو سال به مهدکودک رفت و پس از آن راهی مدرسه شد. به گفته مادر در دوران کودکی خیلی آرام بود ولی از همان کودکی زیر بار زور نمی رفت و اگر کسی به دیگری زور می گفت از مظلوم طرفداری می کرد. شهید علی اکبر شیرعلی در تاریخ ۱۷ آذر ماه سال ۱۳۹۴ به همراه چند تن دیگر از مدافعان حرم در سوریه به فیض شهادت نائل آمد و آسمانی شد. پیکر پاک شهید علی اکبر شیرعلی به همراه شهید محمد هادی نژاد آغاجاری و شهید ایوب رحیم پور از امیدیه با استقبال جمعی از مردم شهرهای اهواز، امیدیه و آغاجاری به خوزستان منتقل شد. پیکر مطهر شهید علی اکبر شیرعلی و شهید محمد هادی نژاد روز دوشنبه ۲۳ آذرماه سال ۱۳۹۴ همزمان با دوم ربیعالاول سال ۱۴۳۷ هجری قمری در زادگاهش شهر آعاجاری تشییع شد و مردم این فرزندان دلیر خود را مشایعت کردند. مراسم تشییع این ۲ شهید مدافع حرم خوزستانی از حسینیه ثارالله آغاجاری آغاز شد و تا گلزار شهدای این شهر نفتخیز ادامه داشت. پس از برگزاری آئین تشییع، پیکر پاک شهید علی اکبر شیرعلی و شهید محمد هادی نژاد به گلزار شهدای آغاجاری منتقل شد و در کنار دیگر شهدای والامقام آرام گرفت.
خاطرات
می گه اکبر علاقه شدیدی به خوردن قهوه داشت و کلا جزء عادتاش بود که مرتب می خورد. چند روزی گیر عملیات پاکسازی بودیم و گه گداری هم تکفیری ها باهامون درگیر می شدن و تو این مدت علی اکبر بدون قهوه مونده بود. در حین پاکسازی به خونه ای رسیدیم که همه وسایل سرو چای و قهوه آماده بود و صاحب خونه وقت نکرده بود جمع کنه با خوشحالی صدا زدم اکبر بدو بیا اینجا ببین خدا برات جور کرده، هوا هم خیلی سرد بود. وقتی اومد داخل اتاق، داشتم یه پتو در می آوردم بندازم رو خودم که شهید با یه حالت خاصی گفت: آقا رضا، پتوهای مردم رو دست نزن شاید راضی نباشن، قهوه شونم بزار ان شاء الله خودشون بر می گردن و کنار هم نوش جون می کنن. من که از شدت سرما داشتم به خودم می لرزیدم مات و مبهوت نگاهش می کردم فقط.
وصیت نامه
.............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................
اهداف و سلوک
.............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................









