زندگینامه

شهید عبدالحسین نوروزی نژاد بيستم شهريور 1343 ،درشهرستان دزفول به دنيا آمد. پدرش علي، راننده بود و مادرش فاطمه نام داشت. دانش آموز سوم متوسطه در رشته تجربي بود. به عنوان بسيجي درجبهه حضور يافت. شانزدهم ارديبهشت 1361 ،در شلمچه بر اثر اصابت تركش به شهادت رسيد و از ایشان فقط کلاه نیم سوخته ایی به یادگار ماند. مزار وي در شهيدآباد زادگاهش واقع است

خاطرات

وقتی بچه ها برای عملیات بیت المقدس به پادگان کرخه اعزام شدند من بخاطر یک سری کارهای ستاد ذخیره مجبور شدم چند روز دیرتر به آنها ملحق شوم. روزی که به پادگان رفتم سراغ بچه های گردان بلال را گرفتم. گفتند در انتهای غربی پادگان چادر زده اند. نزدیکی های ظهر بود که پیش بچه های گردان رسیدم، اولین کسی که به استقبالم آمد شهید عبدالحسین نوروزی بود. با همان چهره ی همیشه خندان مرا بغل کرد و گفت: منتظرت بودم! بعد به چادرشان رفتیم یک اسلحه کلانش و تجهیزات و حمایل آورد گفت: اینها وسایل شماست همه را برایت آماده کرده ام! حتی اسلحه ره هم تمییز کرده بود. چند روز بعد ما را به منطقه دارخوین بردند. حسن یکی از بچه هایی بودکه تازه به گردان بلال آمده بود ، روزی به من گفت: مصطفی دوست دارم با عبدالحسین رفیق بشوم! احساس می کنم او در این عملیات شهید می شود و می خواهم با او رفیق شوم تا فردای قیامت مرا شفاعت کند!… گذشت تا اینکه مرحله اول عملیات بیت المقدس تمام شد و ما پشت جاده اهواز خرمشهر پدافند کردیم، هر سه نفرمان هم سالم و هیچ اتفاقی نیفتاده بود. یکی دو روز بعد بر اثر بمباران هوایی دشمن حسن زخمی و به عقب منتقل شد. در مرحله دوم عملیات ( ۶۱/۲/۱۶) عبدالحسین به شهادت رسید و جنازه اش هرگز برنگشت. وقتی بعد از پایان عملیات به دزفول رفتیم نامه ای از حسن که در بیمارستانی در اراک بستری بود بدستم رسید ضمن آن هم نامه ای برای عبدالحسین نوشته بود! مانده بودم چه جوابش را بدهم، غم خودم کم بود بایستی جواب حسن را هم می دادم با اصرار زیاد او که چند بار هم تلفن زد مجبور شدم خبر شهادت عبدالحسین را به او بدهم و حسن امیدوار به شفاعت عبدالحسین بماند…

وصیت نامه

.............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................

اهداف و سلوک

.............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................